روابط عمومی

منشور اخلاقی روابط عمومی

اخلاقیات یکی از مسائل حاد در روابط عمومی بوده و هست. از آنجا که به روابط عمومی اصولاً به چشم نوعی مهارت یا عمل نگریسته شده، به تناسب آن اغلب دل مشغولی ها برای اخلاقیات بر نحوه عمل اخلاقی روابط عمومی متمرکز گردیده است. این واحدها به همان اندازه که نقش اصلی در ارتباطات شرکتی دارند، در راهبری جنبه اخلاقی سازمانی نیز نقش عمده ای ایفا می کند.

از آنجا که ماهیت انسان بدون ارتباط میسر نیست و تعالی انسان به نحوی در نحوه ارتباط او با همه موجودات، علی الخصوص سایر انسان ها به عنوان اشرف مخلوقات مستتر است، پس هدف نهایی روابط عمومی، رشد انسان ها از طریق ارتقاء سطح معرفت اوست. لذا اصول زیر به عنوان رسالت  در روابط عمومی ملحوظ نظر قرار گرفته و تعهد به اجرای آن ضروری می باشد:

 

 

روابط عمومی در جهان

اصطلاح روابط عمومی برای نخستین بار در ایالات متحده امریکا و در نوشته های اتحادیه راه آهن ایالات متحده آمریکا و در نوشته های اتحادیه راه آهن ایالات متحده به کار برده شد و دهه اول قرن بیستم، نخستین دفاتر روابط عمومی در موسسات این کشور ایجاد گردید. در سال 1906 اولین شرکت خصوصی که تنها خدمات روابط عمومی را به مشتریان خود ارائه می کرد به وجود آمد. نخستین شرکت روابط عمومی توسط ” ایوی لی” خبرنگار روزنامه نیویورک تایمز در شهر نیویورک تاسیس گردید. این فرد را پدر راوبط عمومی در امریکا می نامند.

با این که ریشه های تاریخی شکل گیری روابط عمومی در گذشته های دور قرار دارد معهذا می توان گفت که آغاز واقعی روابط عمومی به صورتی که امروزه مورد عمل قرار می گیرد از سال های 1900 به بعد شروع شده است.

تغییر مفهوم روابط عمومی در طول زمان نشان دهنده سیر تکاملی کارکرد آن در سازمان‌ها و جوامع مختلف است مفاهیم مختلفی که روابط عمومی در طول زمان یافته است نشان دهنده کوشش یک حرفه در حالت شکل گیری و رو به توسعه است  که در جستجوی تبیین شناساندن و تثبیت هویت خاص خویش است.

 

 

روابط عمومی در ایران

آنچه ما اکنون به عنوان روابط عمومی چه از نظر حرفه و چه از نظر اصطلاح باز می شناسیم برای نخستین بار در شرکت ملی نفت  ایران پدیدار گشته است. در میان موسسات و سازمان های بخش خصوصی و دولتی در ایران، شرکت ملی نفت ایران برای اولین بار و پیش از همه دفتر روابط عمومی تاسیس نمود. نخستین همایش روابط عمومی در ۳۰ آذر ماه ۱۳۴۳ در آبادان و دومین همایش در ۱۳ مهر ۱۳۴۴ در کرمانشاه برگزار شد. پس از تشکیل واحدهای روابط عمومی در ایران، نیاز به آموزش مسئولان روابط عمومی و کارمندان این واحدها احساس شد. نخستین بار تشکیل کلاس های کوتاه مدت آموزش روابط عمومی در وزارت اطلاعات و جهانگردی سابق شکل گرفت و پاره ای از وزارتخانه ها مثل امور خارجه، آموزش آن را به کارمندان و وابستگان خود در بیشتر کشورهای خارجی به صورت رسمی با تشکیل دوره های کوتاه مدت شکل دادند.

در سال ۱۳۴۵ مطالعاتی درباره تشکیل دانشکده روابط عمومی صورت گرفت که منجر به تشکیل مؤسسه عالی مطبوعات و روابط عمومی در سال 1340 شد. پس از انقلاب اسلامی در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی، رشته کارشناسی علوم اجتماعی با گرایش علوم ارتباطات به جای رشته روابط عمومی پدید آمد.

اکنون پهنه روابط عمومی، بیشتر کانونی بین‌المللی پیدا کرده است و تکنولوژی، راه امکانات ارتباطی جدیدی را به روی آن گشوده و کارشناس حرفه‌ای روابط عمومی، مدام با تضادهای عمده درگیر است. حداقل، بخشی از پیشرفت ها و تحولات در روابط عمومی، مرهون نیروهای اجتماعی و پیشرفت تکنولوژیک است. مسئولیت های روزافزون و تعهدات  گسترده تری که بر عهده روابط عمومی نهاده شده، کارشناسان روابط عمومی را به مطالعه پیگیر برنامه‌های آموزشی، نظریه و معیارهای حرفه‌ای برانگیخته است.

جایگاه روابط عمومی بسیار گسترده و عمیق‌تر از یک اطلاع‌رسانی سازمان مدار است تا جایی که گفته می‌شود در برخورد تمدن‌ها، این روابط عمومی‌ها هستند که از شدت برخورد می‌کاهند و زمینه تفاهم را در ابعاد کلان فراهم می‌آورند.

 

 

ویژگیهای روابط عمومی

روابط عمومی‌ در پی‌ارتباط دو سویه‌ با مخاطب‌ بوده و صرفاً به‌ دنبال‌”اطلاع‌رسانی‌” نیست‌، بلکه ‌مکمل‌ این ‌فرآیند را “اطلاع‌ یابی‌”می‌ داند. در واقع‌، روابط عمومی ‌از طریق ‌”اطلاع‌یابی‌” بر اهمیت‌ تأثیرپذیری ‌از افکار عمومی ‌صحه‌ می‌گذارد.

روابط عمومی، مجموعه‌ ای از عملیات ارتباطی آگاهانه مبتنی بر برنامه و تحقیق است که با استفاده از شیوه‌های علمی و هنری به دنبال ارتباط با مردم و اطلاع یابی از نظرهای آنان، تجزیه و تحلیل گرایش‌های مخاطبان و افکار عمومی به منظور گفتگو با آنان برای رسیدن به تفاهم با کاربرد روش‌ها و ابزارهای ارتباطی نوشتاری، گفتاری، دیداری و شنیداری است.

روابط عمومی در هر سازمانی، سامانه برقراری ارتباط مؤثر، نزدیک و سازنده مدیریت آن سازمان با دیگر بخش ها اعم از بخش های درونی یا بخش های بیرونی محسوب می شود. با برقراری این ارتباط به نحو شایسته امکان تطابق بروندادهای یک سازمان با نیازهای بیرونی فراهم می شود. فرآیندی که علت وجودی پیدایش و استمرار حیات آن سازمان محسوب می شود. روابط عمومی در حقیقت، ابزار دوگانه ای است که از یک سو باعث آگاهی مدیران از محیط پیرامون آنها می شود و از سوی دیگر باعث انعکاس درست فعالیت آنان به جمعیت مخاطب می گردد. برقراری این ارتباط دوطرفه در هر سطحی، مترادف سطح توفیق روابط عمومی است.

 

 

اهداف روابط عمومی

واحد روابط عمومی دانشگاه مازیار با هدف بکارگیری مجموعه ی از عملیات ارتباطی آگاهانه و مبتنی بر تحقیق و برنامه و با رویکرد اعتمادسازی و حمایت مستمر از مخاطبان، خود را متعهد به اصول دانسته و خط مشی خود را به شرح زیر اعلام می دارد:

واحد روابط عمومی و کلیه کارکنان آن، خود را به تلاش در جهت تحقق اهداف فوق متعهد دانسته و مفاد این خط مشی به منظور پاسخگوئی به توسعه و تحولات پیش رو، در صورت لزوم ، سالیانه مورد بازنگری قرار می‌گیرد.

 

 

اهمیت وجود روابط عمومی در دستگاه

امروزه اهمیت و نقش روابط عمومی ها در دستگاه ها و سازمان های دولتی و خصوصی، پیچیدگی و پویای روزافزون اجتماعات بشری است. یکی از عواملی که در سرنوشت هر موسسه، گروه و فرد اهمیت و ارزش اساسی دارد و آنها را در نیل به هدف هایشان یاری می دهد، کیفیت رابطه آنها با افراد و موسساتی است که با آن سروکار دارند و همچنین افکار عمومی جامعه ای که در آن به فعالیت مشغولند. هر اندازه این ارتباط به طور فیدی مستقر و به شکل موثری گسترش یافته باشد، به همان اندازه آن فرد، گروه و موسسه در دستیابی به اهداف خود موفق خواهد بود. اکنون به عنوان یک اصل اساسی در مدیریت پذیرفته شده که افراد و موسسات برای رسیدن هرچه بهتر و راحت تر به مقاصد خود نیازمند برقراری ارتباط، حسن رابطه و درک متقابل و توسعه تفاهم با یکدیگر و عموم مردم می باشند. از همین روست که برقراری ارتباط موثر با اشکال مختلف و در یک کلمه “ارتباطات” یکی از مفاهیمی است که امروزها از گروههای کوچک تا سازمان های بزرگ از اهمیت بسزایی برخوردار است و حیات سازمانی بستگی زیادی به آن دارد.

مدیران و موسسات به دلایل فوق از چند دهه پیش به این طرف در تشکیلات خود اقدام به تاسیس دفتر، واحد ویا بخشی تحت عنوان “روابط عمومی” نمودند تا از طریق آن ارتباط مفید و موثر را با افراد خارج و داخل سازمان برقرار نمایند و با آگاه کردن، تشویق و ترغیب آنان، به اهداف مدیران، سریعتر راحت تر و با هزینه کمتر جامه عمل بپوشانند.

×

امروز پنج شنبه ۰۲ آذر ۱۳۹۶ساعت